Zowel de Eén als de Tweeëntwintig hebben een sterke wil, uitgesproken meningen over de juiste manier van handelen en natuurlijke leiderschapsinstincten. Dit betekent dat wanneer hun visies uiteenlopen, de botsing aanzienlijk kan zijn. De Eén wil nu handelen; de Tweeëntwintig wil eerst de juiste infrastructuur opbouwen. De Eén ziet een kans; de Tweeëntwintig ziet tien afhankelijkheden die moeten worden aangepakt voordat er verder kan worden gegaan. Deze wrijvingspunten leiden, indien niet beheerd, tot impasses in plaats van beslissingen.
De neiging van de Tweeëntwintig om op enorme schaal te werken, kan ook een energie-onevenwichtigheid creëren: hun projecten, ambities en mentale capaciteit kunnen de gedeelde ruimte van de relatie opslokken als beide partners niet oppassen. De Eén, die zijn eigen ambities heeft en ruimte nodig heeft om te leiden, kan zich uiteindelijk ondergeschikt voelen aan de grotere missie van de Tweeëntwintig. Het behouden van een oprecht gelijke belangrijkheid - waarbij de doelen van beide partners even heilig worden geacht - is een voortdurende en noodzakelijke taak.